همه چیز دونی!

به قلم : مهرداد مهدویان

در این سفرنامه سعی می کنم نکات جالبی که به نظرم اومده را بیان کنم و از پرداختن به جزئیات که هم برای خودم و هم برای شما خسته کننده خواهد بود ، پرهیز می کنم.

پرواز ما ساعت 9 شب روز 5 فروردین 90 به مقصد دهلی بود که حدود یک ساعت تاخیر داشت و مدت زمان پرواز 3:30 ساعت براورد شده بود و اختلاف زمان ما با هندوستان هم یک ساعت بود.
حدود ساعت 4 صبح به وقت دهلی رسیدیم و در فرودگاه تور لیدر همراهانمون را پیدا کردیم و به سمت هتل Blue Stone حرکت کردیم. بعد از اقامت در هتل ساعت 10 صبح اولین روز به Qutub Minar که 273 متر طول و 15 متر قطر پایین آن بود در 5 طبقه رفتیم و سپس مسجد قوه الاسلام را که مربوط به 800 سال پیش بود دیدیم. نماد بعدی در دهلی قدیم Raj Ghat یادبود مهاتما گاندی بود که قبلا خاکستر بدنش آنجا بوده ولی الان فقط آتش درآنجا روشن است.

سپس به دیدار کاخ ریاست جمهوری رفتیم. در کشور هند تمام امور در دست نخست وزیر است. کاخ رئیس جمهور 340 اتاق داشت و محل استقرار رئیس جمهور است. نماد دیگر، نماد کشته شد گان جنگ جهانی دوم هند با افغان ها و کشمیر بود که اسامی کشته شد گان روی دیواری حکاکی شده بود.

ساعت 9 صبح دومین روز به Akshar Duam رفتیم. دیدار این معبد بیش از 4 ساعت طول کشید. بسیار دیدنی بود. بعد از ظهر وقت آزاد داشتیم که به بازار دست فروش ها رفتیم و از بازار هنرهای دستی هند دیدار کردیم و چند تا گردنبند و چندین الهه مثل گنش، ویشنو، برهمن و شیوا که از نظر معنویت درجه دارند خریدیم. رومیزی های هند که حاصل هنر دست زنان هند بود نیز بسیار فریبنده بود.

ساعت 10 صبح سومین روز به دیدار مسجد جامع دهلی رفتیم و به بازدید از بیرون قلعه شاه جهان که گویا درون آن بسیار زیباست و جواهر کوه نور و تخت طاووس در است که نادر شاه آن ها را از ایران برده. مسجد جامع که توسط شاه جهان ساخته شده برای نماز جمعه است، حدوداً 20000 نفر در آن می توانند نماز بخوانند و یکی از بزرگترین مساجد آسیا است.

در مجموع شهر دهلی شهر کثیف و آلوده ای بود. آدمهایی دیدم که فقط زیر یک سایه زندگی می کنند، یک قابلمه فلزی جلوشون است که معلوم نیست توش چی هست، همونجا حموم می کردند و....، بچه های گرسنه دنبال توریست ها می دویدند و تقاضای غذا می کردند ، گاهی خیلی ناراحت می شدم و لیاقت این آدمها را بیشتر از این می دونستم.
ساعت 12 ظهر به سوی آگرا رفتیم. ساعت 7 شب به هتل Jey Pee رسیدیم. فاصله دهلی تا آگرا 200 کیلو متر است.
ساعت 10 صبح چهارمین روز به دیدار تاج محل که یکی از عجایب هفت گانه است رفتیم. در این مکان، ممتاز محل که از شاهزادگان صفوی بوده و شاه جهان به خاک سپرده شده اند. قبر وسط متعلق به ممتاز محل و در قبر سمت چپ شاه جهان به خاک سپرده شده. دور تا دور مقبره سوره یس با خطاطی زیبای امانت خان شیرازی نوشته شده. تاج محل دارای 22 گنبد به معنای 22 سالی که ساخت این بنا به طول انجامیده می باشد.

شاه جهان آخرین شاه مغول بوده که تاج محل به دستور او ساخته شده. معماری تاج محل را یک ایرانی به نام احمد لاهوری انجام داده است.مسئله جالب در این شهر وجود میمون ها بود که بالای سر هر قلعه ای به نظاره انسان ها مشغول بودند. گاوها، سگها، خوک ها، گرازها و میمون ها آزادانه در کنار خیابان در حرکتند و راننده بیچاره اتوبوس ما فقط بوق می زند.

سپس به قلعه سرخ آگرا رفتیم. پسر شاه جهان اورنگ زیپ، شاه جهان را در 8 سال آخر عمرش در این قلعه زندانی کرده بود. این قلعه توسط اکبر و جهانگیر و شاه جهان کامل شد. این قلعه محل سکونت جهانگیر بوده است. حیاط این قلعه بسار دیدنی مشرف به خوابگاه و ناهار خوری بود. جهانگیر با اینکه مسلمان بود یک همسر هندو، یک مسلمان و یک همسر مسیحی داشت. در وسط حیاط دیگر قصر تابستانی شاه بود. طراحی قلعه سرخ آگرا همانند تاج محل بود. در قسمتی که شاه جهان زندانی بوده یک مسجد کوچک به نام مینا مسجد که کوچکترین مسجد دنیا است که محل عبادت شاه جهان بوده است.

در شهر آگرا بسیار خوش گذشت، زیرا هر شب عروسی های مفصل در این هتل برگزار می شد و ما هم به عنوان مهمان به عروسی دعوت می شدیم.

ساعت 9 صبح پنجمین روز به بازدید شهر فاتح پور سیکریت رفتیم. این شهر در 40 کیلومتری شهر آگرا است. این شهر مدتی پایتخت بوده. این شهر را شهر ماسه ای گویند. آثاری از معماری هندی- اسلامی به چشم می خورد که با حیاط های متعدد نمای بسیار دیدنی را ایجاد کرده بود.

نهایتا به شهر جیپور که در 240 کیلومتری از آگرا واقع شده بود حرکت کردیم. ساعت 5 بعد از ظهر به شهر مهاراجه ها رسیدیم. کلمه جیپور در لغت به معنای پیروزی می باشد. حکومت این شهر به وسیله مهاراجه ها اداره می شود. در این شهر در هتل Golden to Lip مستقر شدیم. عصر همین روز به بازار جوهری محل که محل فروش جواهرات هندی است رفتیم.

ساعت 10 صبح روز ششم به قلعه آمر رفتیم. این قلعه کاخی بوده است که اکنون به موزه تبدیل شده است. بعد از موزه به رصدخانه رفتیم که بزرگترین رصدخانه در جیپور است. تمام بازدید ها به غیر از قلعه در قسمت قدیمی (صورتی رنگ) می باشد. مهاراجه پادشاه این ایالت است. رنگ خانه اش زرد رنگ است و لی خانه های دیگر صورتی رنگ است.

این طور که فهمیدم اختلاف طبقاتی در هند بسیار زیاد است و از همه بدتر طبقه گدا ها همیشه گدا ، طبقه کارگر و راننده همیشه در همون طبقه باقی می مانند . طبقه ثروتمندان و مهاراجه ها هم که خدائی می کنند. از همه غیر قابل درک تر برای من راضی و خوشحال بودن مردم در هر وضعیتی که بودند هست.

قصرآب قصری است که مهاراجه در آب ساخته است. لازم به ذکر است که قلعه ها توسط مهاراجه ها ساخته شده. درب قلعه با عاج فیل کار شده است. در قلعه دیوان عام قرار داشته که مهاراجه عوامل را می دیده.

سپس به شاپینگ مال رفتیم، ناهار خوردیم و سپس به موزه آمدیم. این موزه عکس و پارچه بود. سپس به موزه لباس های مهاراجه ها رفتیم. باز هم به بازارهای سطح شهر از جمله بازار جوهری و هوا محله رفتیم و مقداری خرید کردیم.

ساعت 9 صبح هفتمین روز به سمت دهلی حرکت کردیم. موقع برگشتن به ساکت مارکت رفتیم. به موقع پرواز کردیم و به سلامتی به ایران رسیدیم. برای من که بار اولی بود که به این کشور و این سه شهر که به مثلث طلایی معروف است سفر می کردم بسیار جذاب و دیدنی بود. لازم است که بگویم "دوربین های خودتان را فراموش نکنید....."

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند

سفرنامه هند





نوع مطلب : ادبیات، عكس، آموزشی، 
برچسب ها :


درباره وبلاگ


همونی که بود!

مدیر وبلاگ : هومن همه چیز دون!
نظرسنجی
بعد از این همه مدت که از سن همه چیز دونی گذشته کلا چطوری بوده؟







آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic