همه چیز دونی!
یکشنبه 29 اسفند 1389 :: نویسنده : علیرضا همه چیز دون!

به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى، از روان پزشک پرسیدم شما چطور می فهمید که یک بیمار روانى به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟

 

روان پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب می کنیم و یک قاشق چایخورى، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار می گذاریم و از او می خواهیم که وان را خالى کند.

 

من گفتم: آهان! فهمیدم. آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگ تر است.

 

روان پزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زیر آب وان را بر می دارد… شما می خواهید تختتان کنار پنجره باشد؟





نوع مطلب : طنز، انسان، 
برچسب ها :
شنبه 28 اسفند 1389 :: نویسنده : علیرضا همه چیز دون!

نوعی دیگر از جنگ اما بدون توپ و تانک و خونریزی ولی بسیار شدید بر اساس خلاقیت،

هوش با جنبه هایی از شوخی و بامزه گی در میان شرکت های بزرگ در جریان است.

این جنگ، جنگ تبلیغاتی نام دارد که در این نوشته به نمونه ای از آن اشاره خواهیم کرد:

 

شرکت تولیدی دوربین های عکاسی دیجیتالی "نیکون"در تبلیغ محصول جدید خود با امکان

 

تشخیص چهره به صورت خودکار، از این تبلیغ استفاده کرده است:" نیکون - تمرکز بر چهره"

 

مهم نیست چهره ی ارواح باشد یا انسان، اسکلت، یا آدم های فضول... نیکون

 

همه را تشخیص می دهد.

 

 

 

 

لومیکس(Lumix)، رقیب نیکون، تبلیغ زیر را با این موضوع منتشر کرده است:

لومیکس صورت هایی را که هنوز به دنیا نیامده اند را هم تشخیص می دهد!

 

 

به نظر شما کدام یک برنده است؟





نوع مطلب : تکنولوژِی، عكس، 
برچسب ها :
جمعه 27 اسفند 1389 :: نویسنده : فرزاد

یا هو.کام

خداوندگارا!

از سال جدید شادی هایم را با خودکار و مشکلاتم را

 با مداد می نویسم 

به امید آنکه آن ها را با پاک کن رحمتت پاک کنی!!!





نوع مطلب : دستنوشته، 
برچسب ها :
پنجشنبه 26 اسفند 1389 :: نویسنده : آریا همه چیز دون!

در یك  شهربازی پسركی سیاهپوست به مرد بادكنك فروشی نگاه می كرد كه از قرار معلوم فروشنده مهربانی بود. بادكنك  فروش یك بادكنك قرمز را رها كرد تا در آسمان اوج بگیرد و بدینوسیله جمعیتی از مشتریان جوان را جذب خود كرد . سپس بادكنك آبی و همینطور یك بادكنك زرد و بعد ازآن یك بادكنك سفید را رها كرد . بادكنك ها سبكبال به آسمان رفتند و اوج گرفتند و ناپدید شدند. پسرك سیاهپوست هنوز به تماشا ایستاده بود و به یك بادكنك سیاه خیره شده بود

تا این كه پس از لحظاتی پرسید :

 

آقا! اگر بادكنك سیاه را رها می كردید بالاتر می رفت ؟

 

مرد بادكنك فروش لبخندی به روی پسرك زد و با دندان نخی را كه بادكنك سیاه را نگه داشته بود برید و بادكنك به طرف بالا اوج گرفت و گفت : " آن چیزی كه سبب اوج گرفتن بادكنك می شود رنگ آن نیست بلكه چیزی است كه در درون خود بادكنك قرار دارد . 

  

رنگ ها ... تفاوت ها ... مهم نیستند...  مهم درون آدمه ، چیزی كه در درون آدم ها است

تعیین كننده مرتبه و جایگاهشونه و هرچقدر ذهنیات ارزشمندتر باشه ، جایگاه والاتر و

شایسته تری نصیب آدم ها میشه.





نوع مطلب : داستان، انسان، فرهنگی، سیاسی، 
برچسب ها :
پنجشنبه 26 اسفند 1389 :: نویسنده : آریا همه چیز دون!

گویند     مرا  چو   زاد     مادر                      پستان به دهان گرفتن  آموخت  
شب ها   بر ِ  گاهواری      من                      بیدار نشست  و  خفتن  آموخت
دستم  بگرفت  و پا  به  پا  برد                       تا شیوه ی  راه  رفتن  آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانم                       الفاظ  نهاد    و  گفتن   آموخت
لبخند    نهاد     بر    لب    من                       بر غنچه ی گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستی  اوست                     تا هستم وهست  دارمش دوست
                                                                                                                                           ( ایرج میرزا)
ایرج میرزای قرن 21
گوینــــــــد مرا چـــو زاد   مـادر                       روی کاناپه،   لمــــیدن آموخت   
شب ها بر ِ مـــاهــواره تا صبــح                       بنشست و کلیـپ  دیدن  آموخت
برچهـــره، سبوس و ماست مالید                        تا شیوه ی خوشگلیـدن آموخت
بنــــمود «تتو» دو ابروی خویش                       تا رســم کمان کشـیدن  آموخت
هر مــــاه برفـــت نزد جـــــراح                         آیین ِ چروک چیـــــدن  آموخت
دستـــــــــم بگـــرفت و ُبرد بازار                      همـــــواره طلا خریدن  آموخت
با دایــــــی و عمّه های جعــــلی                        پز دادن  و قُمپُــــــزیدن آموخت
با قوم خودش ، همیــــــشه پیوند                        از قوم شــــوهر، بریدن آموخت
آســــــوده نشست و با اس ام اس                        جک های خفن، چتیدن آموخت
چون سوخت غذای ما شب وروز                       از پیک، مدد رسیــــدن آموخت
پای تلفــــن دو ساعت و نیــــــم                          گل گفتن و گل شنیـــدن آموخت
بابــــــام    چــــو آمد از سر کـــار                      بیماری و قد خمیـــــدن  آموخت




نوع مطلب : طنز، 
برچسب ها :
پنجشنبه 26 اسفند 1389 :: نویسنده : علیرضا همه چیز دون!

یه روزی یه مرده نشسته بوده و داشته روزنامه اش رو می خونده كه زنش یهو ماهی تابه رو می كوبه تو سرش!

 

 

مرده می گه: برا چی این كار رو كردی؟

زنش جواب می ده: به خاطر این زدمت كه تو جیب شلوارت یه تكه كاغذ پیدا كردم كه توش اسم جنى (یه دختر) نوشته شده بود…

مرده می گه: وقتی هفته پیش برای تماشای مسابقه اسب دوانی رفته بودم اسبی كه روش شرط بندی كردم اسمش جنی بود.

زنش معذرت خواهی می کنه و می ره به کارای خونه برسه.

سه روز بعد، مرد داشت تلویزین تماشا می كرد كه زنش این بار با یه قابلمه ی بزرگتر می كوبه تو سرش به طوری که مرده تقریبا بیهوش می شه.

مرد وقتی به خودش میاد می پرسه این بار برای چی منو زدی؟

زنش جواب می ده: آخه اسبت زنگ زده بود!





نوع مطلب : طنز، داستان، 
برچسب ها :

  ایران بیشترین تعطیلات را در جهان دارد   

به کشور خود افتخار کنیم!!!

نظر شما در این باره چیه ؟ خوبه یا بد





نوع مطلب : عكس، فرهنگی، 
برچسب ها :
یکشنبه 22 اسفند 1389 :: نویسنده : فربد رحیمی نیک

جایزه‌ی ادبی «واو» در هفتمین دوره‌ی خود، بهترین رمان متفاوت سال را بدون برگزاری مراسم معرفی کرد.

فائزه شاکری ـ دبیر جایزه‌ی ادبی «واو» ـ اظهار کرد:

کتاب بی نام اعترافات

با توجه به شرایط موجود و به درازا کشیدن برگزاری مراسم پایانی معرفی برگزیدگان جایزه‌ی ادبی «واو» تصمیم گرفته شد تا در خبری، بهترین رمان متفاوت سال، بهترین ناشر رمان متفاوت سال و رمان شایسته‌ی تقدیر معرفی شوند.

از میان چهار نامزد نهایی این جایزه یعنی «دیگر اسمت را عوض نکن» نوشته‌ی مجید قیصری، «بی‌نام اعترافات» نوشته‌ی داوود غفارزادگان، «شب ممکن» نوشته‌ی محمدحسن شهسواری و «مارمولکی که ماه را بلعید» نوشته‌ی قاسم شکری، «کتاب بی‌نام اعترافات» نوشته‌ی داوود غفارزادگان برای شکل و شیوه‌ی نو و درخور توجه روایت و بازی‌های آن، تنوع در لحن و زبان و توجه به قصه، این عنصر فراموش‌شده‌ی ادبیات داستانی به شکلی تازه و نیز برای عبور از معیارها و کلیشه‌های متداول ادبی به‌عنوان بهترین رمان متفاوت سال 1388 برگزیده شد.

تندیس، لوح تقدیر و جایزه‌ای نقدی به مبلغ پنج‌میلیون ریال، روز پنجشنبه (19 اسفندماه) در محل نشر روزنه با حضور دبیر جایزه و حسین فدوی از مدیران و داوارن ثابت جایزه‌ی «واو» به داوود غفارزادگان نویسنده‌ی «کتاب بی‌نام اعترافات» اهدا شد.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات، 
برچسب ها :
یکشنبه 22 اسفند 1389 :: نویسنده : علیرضا همه چیز دون!

Confidence   ( اعتقاد ) :

 

اهالی روستایی تصمیم گرفتند که برای نزول باران دعا کنند.

 

روزی که تمام اهالی برای دعا در محل مقرر جمع شدند،فقط

 

یک پسربچه با چتر آمده بود،این یعنی اعتقاد.

 

  Trust ( اعتماد ) :

اعتماد را می توان به احساس یک کودک یکساله تشبیه کرد

 

،وقتی که شما آنرا به بالا پرتاب می کنید،او میخندد ..... چرا

 

که یقین دارد که شما او را خواهید گرفت،این یعنی اعتماد.

 

 Hope ( امید ) :

هر شب ما به رختخواب می رویم بدون اطمینان از اینکه روز

 

بعد زنده از خواب بیدار شویم.ولی شما همیشه برای روز بعد

 

خود برنامه دارید،این یعنی امید.

 

با اعتقاد،اعتماد و امید زندگی کنید.





نوع مطلب : انسان، 
برچسب ها :


( کل صفحات : 5 )    1   2   3   4   5   
درباره وبلاگ


همونی که بود!

مدیر وبلاگ : هومن همه چیز دون!
نظرسنجی
بعد از این همه مدت که از سن همه چیز دونی گذشته کلا چطوری بوده؟







آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :